Πέμπτη, 15 Μαΐου 2014

Εκδήλωση για τον εορτασμό της Ημέρας μνήμης για τη Γενοκτονία των Ποντίων

Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου η 19η Μαϊου και το Διαπολιτισμικό Δημοτικό Σχολείο των Νέων Επιβατών διοργάνωσε εκδήλωση, την Παρασκευή 9 Μαϊου, για να τιμήσει τη μνήμη εκατοντάδων χιλιάδων θυμάτων της περιόδου 1914-1923. Προσκεκλημένος ήταν ο λυράρης Βραδέλης Ορέστης ο οποίος μας χάρισε με τη λύρα του αξέχαστα ποντιακά ακούσματα.
Ο εκπαιδευτικός Αμοιρίδης Χαράλαμπος μίλησε για το θέμα:
     Συγκεντρωθήκαμε σήμερα για την 95η επέτειο της Γενοκτονίας που υπέστησαν οι Έλληνες του Πόντου από τους Τούρκους την περίοδο 1916 -  -1923. Είναι ημέρα τιμής , χρέους και μνήμης που καθιέρωσε η ελληνική βουλή ομόφωνα με νόμο πριν από 20 χρόνια.
     Ο όρος γενοκτονία , σημαίνει τη μεθοδική εξολόθρευση μιας εθνικής , φυλετικής ή θρησκευτικής ομάδας . Πρόκειται για ένα έγκλημα το οποίο δεν έχει σχέση με πολεμικές συγκρούσεις . Ο γενοκτόνος δεν εξοντώνει μια ομάδα για κάτι που έκανε , αλλά για κάτι που είναι . Στην περίπτωση των Ελλήνων του Πόντου , επειδή ήταν Έλληνες και Χριστιανοί.
   Η παρουσία των Ελλήνων στον Εύξεινο Πόντο χρονολογείται από την αρχαιότητα .
   Στο τέλος της βυζαντινής περιόδου και με την πτώση της αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας , το 1461 , ο ποντιακός ελληνισμός γνώρισε συνεχείς διωγμούς , σφαγές , ξεριζωμούς και προσπάθειες για τον βίαιο εξισλαμισμό και εκτουρκισμό του .
   Το 1908 επικράτησε στην Τουρκία το κίνημα των Νεότουρκων , που αποφάσισαν την εξόντωση των μη τουρκικών εθνοτήτων . Τον Ιούνιο του 1915 άρχισε η γενοκτονία των Αρμενίων , με 1,5 εκατομμύριο νεκρούς .
   Στον Πόντο αρχίζουν οι βιαιοπραγίες και η επιστράτευση όλων των ανδρών από 15 έως 45 ετών , που στέλνονται σε τάγματα εργασίας για να τους ξεκάνουν οι κακουχίες και τα βασανιστήρια .
   Οι άτακτες ορδές των Τούρκων επιτίθεντο στα ελληνικά χωριά και ανάγκαζαν χιλιάδες Έλληνες να μετοικήσουν με πολυήμερες πορείες που ήταν για τους περισσότερους θανατηφόρες . Ακολουθούσε η τρομοκρατία , οι κρεμάλες , οι πυρπολήσεις των χωριών , οι δολοφονίες , που ανάγκασαν πολλούς από τους Έλληνες του Πόντου να ανέβουν στα βουνά οργανώνοντας αντάρτικο για την προστασία του άμαχου πληθυσμού .
   Οι Τούρκοι στρατηγοί Εμβέρ και Ταλαάτ σχεδίασαν και έβαλαν σε εφαρμογή το πρόγραμμα αφανισμού των κατοίκων κυρίως στις περιοχές της Σαμψούντας και της Πάφρας .
   Στις 19 Μαΐου του 1919 , ο Μουσταφά Κεμάλ , που αργότερα ονομάστηκε Ατατούρκ , δηλαδή πατέρας των Τούρκων , αποβιβάζεται  στη Σαμψούντα . Παρότι στάλθηκε για να επιβάλλει την τάξη στην περιοχή , συναντήθηκε με τον Τούρκο ληστοσυμμορίτη Τοπάλ Οσμάν και διαθέτοντας χρήματα και όπλα οργάνωσε τους άντρες του σε στρατιωτικό τάγμα .
   Αρχίζει η δεύτερη και σκληρότερη φάση της Γενοκτονίας . Αυτό που δεν πέτυχε το σουλτανικό καθεστώς στους πέντε αιώνες της τυραννικής διοίκησής του  , το πέτυχε μέσα σε λίγα χρόνια ο Κεμάλ , ο οποίος εξόντωσε τον ελληνισμό του Πόντου και της Ιωνίας .
   Το 1920 οι Πόντιοι ζήτησαν να συμπεριληφθούν στο ελληνικό κράτος , που θεώρησε ότι ο Πόντος ήταν πολύ μακριά για να υπερασπιστεί τα εδάφη του . Με τη μεσολάβηση των συμμαχικών δυνάμεων η ελληνική κυβέρνηση και ο Κεμάλ συμφώνησαν τον Οκτώβριο του 1922 να μεταφερθούν οι Έλληνες του Πόντου στην Ελλάδα , που υποδέχεται σταδιακά 1.250.000 πρόσφυγες .
   Η επίσημη Τουρκία αρνείται σήμερα την ευθύνη για τους περίπου 800.000 Έλληνες που χάθηκαν . Γι αυτό οι Πόντιοι δεν έχουν σταματήσει τον αγώνα τους . Πριν από λίγες μέρες , στις 5 Απριλίου , 60μελής ελληνική αντιπροσωπεία αποτελούμενη από στελέχη των μεγαλύτερων ποντιακών οργανώσεων της Ελλάδας και του εξωτερικού έκανε έντονη την παρουσία της στις Βρυξέλλες , εκεί όπου χτυπάει η καρδιά της Ευρώπης : στο Ευρωκοινοβούλιο .
   Ο στόχος της ειρηνικής αυτής εξόρμησης ήταν διπλός : Αφενός να σταματήσουν αμέσως τα σχέδια της Τουρκίας για μετατροπή των εκκλησιών της Αγίας Σοφίας Τραπεζούντας και Κωνσταντινούπολης σε τζαμιά και αφετέρου , να ανακηρυχθεί η 19η Μαΐου ημέρα μνήμης της εξόντωσης 3,5 εκατομμυρίων Χριστιανών ( Ποντίων , Αρμενίων , Συρίων )
από το κεμαλικό καθεστώς την περίοδο 1914 - 1922 .
   Δεν αμφισβητούμε ότι τα ελληνικά μνημεία πολιτισμού που βρίσκονται στην επικράτειά της ανήκουν τώρα στην Τουρκία . Οφείλει όμως η Τουρκία τα μνημεία αυτά να τα σεβαστεί και να προβάλλει την ιστορία και την ταυτότητά τους .

   Για το ζήτημα της Γενοκτονίας πιστεύουμε ότι η Τουρκία θα πρέπει να δει κατάματα το παρελθόν της και με ειλικρίνεια  να αναγνωρίσει το έγκλημα κατά των Ελλήνων του Πόντου και της Μικρασίας . Δεν ζητάμε εκδίκηση ούτε θρέφουμε το μίσος στις καρδιές μας . Θεωρούμε όμως ότι τότε μόνο θα μπορούμε να ελπίζουμε στην οικοδόμηση σχέσεων καλής γειτονίας με τους πολίτες της. 

Δεν υπάρχουν σχόλια: